Een arts loopt vast in haar leven

Na jaren lang werkzaam te zijn geweest op een psychiatrische afdeling, heb ik ervaren dat iedereen vast kan lopen in het leven. In alle lagen van de bevolking komen psychiatrische problemen voor. Maakt niet uit welke functie je bekleed. Iedereen kan uit balans raken en volledig de regie kwijt raken over zijn of haar leven. Heel menselijk.

Op de afdeling

Zo herinner ik mij een vrouw bij ons op de afdeling die ik begeleidde. Zij was vastgelopen in haar leven en kon haar werk als arts niet meer uitoefenen. Zij was depressief, erg gefrustreerd en suïcidaal. Haar leven leek uitzichtloos. Het was moeilijk voor haar om de situatie te accepteren. Ze voelde zich gespannen en waardeloos. Haar was geadviseerd een andere baan te zoeken, maar dat wilde ze niet. De situatie was duidelijk vicieus. Ze hield zich ergens aan vast. Na lang te hebben gesproken ontdekte ze dat haar grote onbewuste angst was dat ze misschien in de toekomst haar kleding moest kopen op de markt. Voor haar een duidelijk teken dat je het dan echt niet goed gedaan hebt. Dat je enorm gefaald hebt in het leven. Ik vroeg haar of het klopte wat ze dacht.

Van beperkingen naar mogelijkheden

Is dat echt waar? Ik zag haar denken en ze lachte. Toen zij bedacht dat het oke is om kleding op de markt te kopen, kwam er ruimte in haar hoofd. Ik zag haar ogen oplichten. Zo mooi om te zien. Ineens viel het kwartje. De vrouw zag weer mogelijkheden en werd zich bewust van de impact van haar eigen oordelen op haar leven en haar gezondheid. En dat zij daar zelf invloed op heeft en dat kan veranderen.

Anders kijken

Ze ging anders kijken naar haar verleden. Naar haar moeizame relatie met haar vader. Ook daar kwam ruimte. Ze ging vriendelijker kijken naar zichzelf en naar anderen. Zo ontdekte zij dat ze zelf invloed had op haar eigen geluk. Ze had weer zin om te bouwen aan haar toekomst. Kijken vanuit het perspectief dat alles wat er gaat komen haar weg is. Vertrouwen.